Last Updated on: 27th فوریه 2026, 09:48 ق.ظ

ب. بی‌نیاز (داریوش)

[خبر تکمیلی در پایان نوشته]

ماهیت و سرشت «نیروهای دموکراتیک سوریه» ایدئولوژی اوجالانیسم است یعنی ایجاد یک کردستان که به صورت شورایی (مانند اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی) اداره شود. «نیروهای دموکراتیک سوریه» به عربی «قوات سوریا الدیمقراطیه» یا «قسد» نامیده می‌شود که اساساً از بخش‌های زیر تشکیل شده است: ۱- شورای نظامی مسیحی سریانی، ۲- نیروهای صنادید (قبیله شمر)، ۳- تیپ ترکمن سلجوقی، ۴- ارتش انقلابیون (جیش الثوار) و ۵- یگان‌های مدافع زنان.

رهبر «نیروهای دموکراتیک سوریه» فردی است به مظلوم عبدی و رهبری بخش «یگان‌های مدافع زنان» به عهده نسرین عبدالله و روژدا فلات قرار دارد. اگرچه دو پیمان‌نامه میان مظلوم عبدی و احمد الشرح مرتبط به جایگاه کردها و کردستان در یک سوریه متمرکز بسته شد ولی هر بار «قسد» این پیمان‌نامه‌ها را نقض کرد. حالا آشکار شده که بویژه بخش «یگان‌های مدافع زنان» و بخش‌های دیگری از «قسد» روی مواضع ایدئولوژیک خود یعنی برقراری یک کردستانِ شورایی تأکید دارند و اساساً حاضر نیستند در یک سوریه متمرکز زندگی کنند. در حال حاضر، تنها ۲۵ تا ۳۰ درسد کردها به رهبری عبدی حاضرند به پیمان‌نامه تمکین کنند و حدود ۷۰ درسد نیروها که متأثر از ایدئولوژی کمونیستی شورایی هستند حاضر به پذیرش یک حکومت مرکزی نیستند.

این موضع‌گیری باعث درگیری‌های نظامی اخیر شده است. نیروهای حکومت مرکزی تا امروز توانسته‌اند بسیاری از مناطق استراتژیک را از «قسد» بازپس بگیرند. و هم اکنون نیروهای قسد در دو منطقه حسکه و فیش‌خابور سنگر گرفته‌اند. تعداد این نیروها حدود ۱۵ هزار نفر هستند که البته قسد توانسته حدود ۵ تا ۸ هزار نفر غیرنظامی را نیز مسلح کند که البته نیروهایی هستند که عمدتاً از دبیرستان‌های دخترانه و دیگر اقشار اجتماعی هستند. علی‌رغم انتقادات شدید درونی و برونی به اقدام «تسلیح جوانان و پیران» که زیر عنوان «یورش خلق»، شکل گرفته است، ولی نیروهای قسد بویژه یگان‌های مدافع زنان بر رویکرد خود تأکید می‌کنند.

ولی حالا وضعیت نیروهای دموکراتیک سوریه چگونه است؟ پس از درگیری‌های شدید با حکومت و حتا با برخی از گروه‌های خودی که از «قسد» جدا شدند، هم اکنون نیروهای کرد در دو منطقه «حسکه» و «فیش‌خابور» متمرکز شده‌اند.

مردم حسکه که بیش از ۵۵ درسد آن‌ها عرب هستند شدیداً از کردها عصبانی هستند که چرا شهر را نظامی کرده‌اند. متأسفانه قسد قصد دارد که از این شهر به عنوان «کوبانی دوم» استفاده کند یعنی آنقدر در آنجا مقاومت کنند و کشته بدهند تا افکار عمومی جهان را به سوی خود بکشاند. این استراتژی (که در واقع همان استراتژی حماس در غزه بود) حتماً با شکست روبرو خواهد شد، زیرا شهر حسکه، صاف و غیرکوهستانی است؛ این یعنی خیلی راحت و آسان مورد هدف پهپادهای ترکیه و حکومت مرکزی قرار خواهد گرفت. نیروهای کرد (قسد) تعدادی پهپاد ساخت ایران دارند که عملاً بسیار کم هستند. تمرکز بعدی نیروهای کرد در «فیش‌خابور» است که هم‌مرز با ترکیه است که طبعاً ترکیه نخواهد گذاشت «پ.ک.ک.» در آنجا مستقر شود.

جمع‌بندی: با توجه به این که عبدی مورد خشم مابقی «شورایی‌ها» یا همان پ.ک.ک قرار گرفته و حتا احتمال ترور او از سوی رقبا می‌رود، روند کشمکش‌ها در کردستان سوریه، می‌تواند به جنگ درونی نیز تبدیل گردد. باری، حداکثر طی یک هفته آینده، نیروهای کرد شورایی در سوریه از سوی حکومت مرکزی و نیروهای وابسته به ترکیه ضربات بسیار شدیدی خواهند خورد و مجبور به تسلیم خواهند شد. شوربختانه هزینه‌های انسانی فراوانی خواهیم داشت. ولی ظاهراً نیروهای کرد شورایی حاضرند تمامی این تلفات را بپذیرند ولی از اسب ایدئولوژی خود پایین نیایند. امیدوارم که پیش از یک جنگ خون‌افشان دیگر، نیروهای قسد بویژه فرماندهان «یگان‌های مدافع زنان» از خر ایدئولوژی پایین بیایند و پای پیمان خود بمانند و شرایط منطقه و جهانی را درک کنند.

**************************

خبر تکمیلی در تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۶

توافق نهایی میان حکومت مرکزی سوریه و کردها (پایان روژاوا)
در روز 29 ژانویه سرانجام توافق نهایی میان حکومت مرکزی سوریه و کردها (قسد) رخ داد. این یکی از بهترین خبرهایی بود که شنیدم. خوشبختانه نیروهای خردورز در میان کردهای سوریه موفق شدند از یک جنگ بزرگ و خون‌افشان جلوگیری کنند و به یک توافق عادلانه و سازگار با شرایط جهانی برسند.
در این جا نباید تلاش‌های رهبر قسد یعنی مظلوم عبدی را فراموش کرد. او علی‌رغم فشارهای بی‌اندازه جناح پ ک ک این جبهه، حداکثر تلاش خود را که خواسته‌های کردها با کمترین هزینه‌ متحقق شود.
جناح پ ک ک که خواهان یک حکومت شورایی در کردستان سوریه بود (روژاوا) عملاً شکست خورد و بزودی آن‌ها نیز مانند چپ‌های ضدامپریالیست ایرانی به زباله‌دان تاریخ خواهند پیوست.