بسیاری از جریان‌ها و افراد سیاسی که پادشاهی‌خواه هم نیستند بر این باورند که شاهزاده رضا پهلوی بهترین گزینه برای سامان‌دهی یک حکومت موقت برای گذار به وضعیت عادی و با ثبات در ایران است. خطای فکری و محاسباتی بخش بزرگی از پادشاهی‌خواهان همانی است که پهلوی‌ستیزان نیز دارند. اکثر پادشاهی‌خواهان (مانند پادشاهی‌ستیزان) بر این باور نادرست هستند که به محض ورود شاهزاده به ایران، یک نظام سیاسی پادشاهی در ایران برقرار می‌شود. این کودکانه‌ترین تصور از آینده نزدیک است!

نمونه سوریه هم اکنون در برابر ماست. نخستین اقدام شاهزاده و همکاران آتی‌اش ایجاد یک حکومت موقت است که کشور بتواند سریعاً عادی‌سازی شود تا شیرازه این کشور بزرگ در هم نریزد. حکومت موقت آتی در ایران به یک بازه زمانی دو سه ساله نیاز دارد تا شرایط سیاسی و حقوقی را برای بازسازی ایران آماده کند. در کنار همه کارهایی که به بازسازی و پاکسازی دیوانسالاری از عوامل جمهوری اسلامی مربوط می‌شوند، یکی از تدابیر دیگر، ایجاد شرایط برای یک رفراندوم است که مردم ایران تحت نظارت نهادهای بین‌المللی به نظام جمهوری یا پادشاهی رأی بدهند.

به عبارتی، دست کم یک سال پس از شکل‌گیری حکومت موقت، نیاز است که رفراندوم برای نظامی سیاسی متحقق شود. پس یک بار دیگر تکرار می‌کنم: قرار گرفتن شاهزاده رضا پهلوی در رأس یک حکومت موقت به معنی بازگشت پادشاهی نیست. مردم ایران باید فرصت داشته باشند تا پس از این مرحله احساسی-سیاسی به خوبی‌ها و بدی‌های نظام سیاسی جمهوری و پادشاهی آگاه شوند و سپس در آرامش در رفراندوم شرکت نمایند.

دوره گذار بزرگ‌ترین و حساس‌ترین مرحله در تاریخ ما خواهد بود. درست در همین مرحله است که باید دست از ایدئولوژی‌بازی به هر شکل‌اش برداریم و فقط به فکر بازسازی ایران باشیم تا مردم هر چه سریع‌تر بتوانند وارد یک مرحله عادی زندگی شوند.

پاینده ایران